Lo chuc de l’espargue

Non, quò’s pas un chause de sèxe mas de cosina.

Vaiquí la petita istòria. Queu miedjorn ai preparat per l’entrada de las espargues dins lo cuechvapor. Jusca a ‘quí, pas de que botar lo cuou dau chat, forà qu’aviá surtit las espergues dau bòl sens lu voidar.

Avem minjat e los amics decideren de far la vaissela, perqué non, mas quilhs essabanits obluderen lo cuechvapor e lo piti fond d’aiga salada emb tres bocins de testa d’espergue. E me d’aver pas volgut jugar lo controlor dau trabalh ‘chabat, ai pas fach ‘tencion.
Avant de ‘nar nos permenar, lors ai damandar de far trempar un pauc de riz per lo ser. Ai ren controlat.

‘Nèram ne’n permenada dintre los auratges e culhiguèrem las darnièras flors daus acaciàs. Et un tanqua de mai :coquelicot.jpg

La paret traucada
lotja los tres petals
dau rojilhonet. 1

De ser, aprep l’auratge,
resta tres pelhas rojas.

De ser, pendent que fasiái los binhets, ai damandat a un dos amics de metre lo riz a cueire. Quante ai volgut, ‘chabar de preparar lo riz, vegèri quauques bocins verds.
Me : Qu’es quò ? as mes de l’ortiga ?
Eu : Sabe pas, ai mes dins ton fond de saussa de queu miedjorn. Minjas de l’ortiga ?
Me : Quela saussa ?
Eu : Ben…

E quí ai compres. Quò es pas tan greu que quò, mas sus lo principe…
Ai gotar, ren a dire, quò es deliciós. Ai baptisat mon amic Ratatolha e lo plat, « riz aigat d’espargue ».

pict0271.jpg
Nota : 1, balhat per ma mair, ai trobat maitot « ròsela », adonc « de la ròsela » n’i a 5 sillabas totparier ; quò, sens obludar que los rojilhons an mai que tres petals
🙂
Publicités