Maxence¹, beleu 15 ans, balha daus còps de pè dins los paquetons de gasteu per l’aperitiu. Vestut coma un sac de pomaterra, efè malinat d’un pantalon de spòrt, la vesta assortida, ‘quò es de dire negra, mai ‘na capucha sus la testa per eichivar la fugida dau cerveu a l’estrangier desempuei l’arribada daus societalistes au poder. Los jòunes d’aüei son atentius au biais de se ben ‘bilhar. Es pus coma autravetz. Se clinar per ‘massar los paquets sembla estre ‘na concepci’ dau vivre benaise tirada d’un autre monde. Far sas pervici’s dins los mini-merchats es desjà pas un plaser, tant iò prener sus ‘na mòda filosofica e acceptar coma lu sòrt n’es tirat.
‘Tenci’, dise mini-merchat perquè es pas ‘n’espiçaria coma lu mòt pòt far ne’n far lu resson per mai d’un. Mini-merchat per delai un barri, per delai lu teatre, un bocin de l’ostau de la region, ‘na farmacia, lu centre de conferença, per delai un liceu privat maitot. ‘Tenci’ d’enquera ‘na vetz, d’aqueu costat dau barri, podem notar, ‘n’escòla primaria dins lu privat ‘la-tot, de las p’itas proprietats o b’etot coproprietats mai daus lojaments pro grands per de las familhas mai los 4 o 6 eifants, familhas de bona enja mai de las jupas plissadas per las goiatas e daus gilets blu marina per los goiats. D’aqueu costat i a ‘na Pòsta©, la DRAC©, vesetz be que sabem asoatar la benvenguda aus cheitius e a las chetivas. Màs, vos fau notar que de parlar dau mini-merchat, n’autres disem pas espiçaria. Disem pas Carr€four© nimai o pitit-carofe coma iò fan los dau comun, non, n’autres disem « city market », simplament, e ‘chabem dins ‘n’espofidada, la testa bancuada en vers lu darrier.
Lu Maxence, tòrne lu trobar a la caissa. Eu sembla aver daus problemas per carcular sa moneda. Espere mon torn darrier se. D’un còp ‘quò me crida dins l’aurelhas :
« De que que tu fases ‘quí ? »
E veiquí ‘na femna, genta, dins la granda quarantana, ‘bilhada de la mesma marqua que la sor de la reina d’Anglaterra, Barbour© per pas la nomar.
« Sei ‘quí perquè lu pair me demandet d’anar ‘chaptar de las chausas per l’aperitiu. »
« Sei pas de consent per que tu ‘chaptesses de las cochonarias, ‘quò non ! »
De’n prumier avise la tipessa, puei ‘na seconda coma ela, beleu la filha, mesma lignatge de segur, mai granda que lu goiat. Lu biais de se tener es caracteristic dau quartier. Puei, avise las chausas pausadas, per lu goiat de’n prumier : 2 botelhas de diabete brun sos ‘na fòrma sens sucre, perquè la santat es important, dau colesterole souflat sus ‘na basa de bigarroes, de las fruchas sechas e saladas… Coma sabe me tenir, vole pas far tròp d’indiscreci’s e ‘gaite dins lu meu de clesson : farina de blat negra, farina blancha, lach vegetau, sucre de cana… Segur, poriá me justifiar de pas estre ‘nat dins l’espiçaria biò daus « bobos » per manta faiçons, màs, d’ente ‘la ven ‘questa mòda de totjorn tot eisplicar, far dins la transparença. Perquè pas publiar sa vita de pitit borgès dins un cibercaier, tant que n’autres i sem ?
« Sei pas de consent per que tu ‘chaptesses de las cochonarias. V’autres podetz ostar de las chausas dau tiquet ? »
Avise la tipessa, d’un uelh meschaënt, e ‘vise maitot ‘quò que la pauset sus lu comptador : 1 botelha de diabete brun sos ‘na fòrma sens sucre perquè la santat es important, dau pòrc reconstituat sos ‘na fòrma jambonesquesa, ensulfatisat, jos-celofanisat e perempci’-datat².
Tòrne a mon clessau de plastique e adobe mon ‘quò meu³ sus lu comptador.
Far la caissièra es pas un trabalh aisat dins de taus momints, subretot quante lu, o b’etot la, qu’a la clau per desblocar la caissa es pas ‘quí. Me tòrne ‘pelat lu sketch sus las p’itas batarias que passan pas, e la caissièra centrala : « perdeque v’autres voletz ‘quelas pilas ? »
Ai los uelhs que fan la naveta dintra mos afars e los afars de ‘quilhs gents.
« Sei pas de consent per que tu ‘chaptesses de las cochonarias. Vau iò dire a ton pair. »
E sens damandar res, fai passar sos afars sos mon nas. Seriá mens passiu que m’esmangonharai, màs beleu be que ‘na fòrma de contracci’ de mon estre tòst seguida d’una bufada iò faguet comprene a ‘quela mair de familha apres regentar son monde.
Surisse.
Apres tot, de quau drech jutjariá los autres. Vòle pas que la gent me manhan l’embonilh, ‘laidonc, surisse d’aquel air d’un Jan la colha que ‘trapet l’estat dau Budhā : « passatz ! »
Avant de paiar mai sa carta empiucisada², ‘na carta automatica de chas ‘na banca moderna que v’autres pausatz la carta e automaticament ‘quò desbita lu compte, ‘donc, au momint de paiar, eissís dau sac de la tipessa, un bocin de papieron « … un papa et une maman … ».
Surisse un còp de mai, totjorn coma dins l’istòria de la ‘jaça que trobet un costeu. Sabetz qu’escrive aquela frasòta nonmàs per far coma un raconta autentic.
Me songe que ieu manque pas d’aer de me meslar de la vita d’aquela familha tant genta, tant esquilibrada. Beleu que sei d’enquera apres interpretar las chausas. E puei, sei pas pair dins la vita, lu pair de degun. Vive sòle, dins ‘na p’ita vita sens res jamai demandar. E puei, cresetz que quò es aisat de far de las chausas quora l’ora dau cors de dança vos preissa ? V-òc-es, es aisat de rire. E jugar los pairs la morala l’es d’enquera mai. Far lu fusinator² dins la vita daus autres quante per se mesma lu volem pas es aisat maitot.
Es mon torn de passar. La familha es totjorn dins lu mini-merchat, van per surtir. Paie mai dau liquide e m’entorne m’etot.
Sem de bana a la pòrta automatica e veiquí pas que lu goiat davala dau trepador e s’esvedela, de tot son long coma fau dire. Las botelhas de diabete esparsilhadas, los paquets de gasteu salat-salat espandits sus la rota. Lu goiat ne’n ‘massa una jurta, me, me ‘reste, pause ma biaça ente son brochetats daus pitits riclanons sos la fòrma de badge e, suau, aide per ‘massar las chausas.
Surisse totjorn coma Jan l’einuscent.
Me pense que fau veraiament « un papa et une maman » per quilhar de’n pè un eifant, autrament coma feriá-t-eu per traucar la vita, desjà que la rua…
_____
¹ lu prenom es pas estat chamjat.
² iò sabe, « cal pas escriur aital », iò sabe.
³ sabe pas se ‘quò es ‘na formula ben lemosina…
_____
Tant iò dire, me fòte completament d’aquela istòria de maridatge gai qu’es lu contrarí dau maridatge triste. Mon bilhet es aquí per rire un pauc. Me faguí mesma traitar d’omofòba per m’estre mocar d’un parelh de tapeta… ò contarai ‘n’autra vetz. Per l’adopci’, e per aver encontrat daus eifants de gais o de lesbianas, per poder far la comparason, mas comparason es pas rason, es pas lu biais d’estre dins un liech que fai que los eifants seran aürós o pas, de las colhas o pas.
- Vos convide maitot d’escotar lu reportatge sus daus eifants que sauteten chas de las lesbianas, aquí (>fr).
- E quante v’autres podetz legir nonmàs mas nevrosas, i a de la gent qu’an de las chausas de dire (>fr), per mon peron, aviá escrich aquò sus lu Fortin.
_____
Apres m’estre esmangonhar l’autre jorn contre París-inter mai lu tipe e son equaci’ « contre la coridà = independantiste », i aguet ‘na responsa que pòdetz auvir aquí (>fr).
_____
(‘)_(‘)
( ^_^ )
O O
(“)_(“)
