Las gramaris de la contestaci’

Las gramaris de la contestaci’, « les grammaires de la contestation » per lu titre originau es un libre de la Irèna Pereira.

‘La es estada persentada ad una serada de promoci’ de son libre coma filosòfa mai de las specificaci’s dins la sociologia e la politica. ‘La marcha coma los e las de l’Alternativa Liberticida*

L’eideia dau libre eississet ne’n 2007, apres la recomposici’ de la gaucha, afè, a man mança de l’esquera. Es bastit coma un guide** de la gaucha radicala e non pas de l’eistrema gaucha, la gaucha radicala coma un corrent contre lu socialisme liberau, lu PS per iò dire tot-emb-d-una. ‘La ‘nalisa coma la gent s’organisan colectivament, tras los sindicats, los pertits politiques, per metre los actes de bana mai los perpaus.

Tres grilhas de legida son balhadas, tres logicas :

1/ Universalisme, dins ‘quela tireta se troba los e las que fan passar l’uman de’n prumier, adonc beucòp d’associaci’s.

2/ Socialisme (& marxisme). ‘Quí son conhats los que las que se pensan de’n prumier coma ‘na classa sociala. La luta de l’un contre l’autre fai còr e còrs coma un sistemi eideiologique. L’organisaci’ e la fòrma de l’organisaci’ son desvelopadas de’n prumier.

3/ Passat la modernitat (post-moderne), la societat pòt estre chamjada nonmàs sus la tauvera. Es aquí que son rinjats los gais, las descreissentas, mas maitot los anarcò-individualistes. Lu relativisme es ‘na granda part d’aquela grilha, mas pas la sola.

Aquestas tramas son balhadas per comprener los desbats e las logicas de metre ne’n òbra, per eisemple, parlem n’autres anti-capitalisme o b’etot anti-liberalisme ?

Tant iò dire, las solas questions que pausí fugueten sus las metòdas de far e se ‘la ‘viá encontrat daus~de las autonomiste~a~s (o independantiste~a~s, federaliste~a~s, regionaliste~a~s …). Feminise emai la militança siguesse mai d’una vetz un afar d’eslip pas chamjat de 15 jorns.

Son trabalh se passet d’una part d’anar a de las amassadas, ‘visar, gaitar, prener de las nòtas, e d’un’ autra part, visar lu fond « fredament », tras los jornaus, los libres d’aquilhs pertits.

Per los pertits autonomistes (e/o los autres), ‘la presentet be un conh de sa grilha per los i conhar, mas, ‘la iò reconeguet, son pas estats analisats dins lu sens que ‘la es pas jamai estada ad una amassada, non pas que ilhs son pas interessants d’analisar.

Me songe que la legida dau libre deuriá estre de las bonas, iò tene que la candidata dau PS per 2014 eriá pas aquí. Afè, espere mon eisemplarí per la poncha de l’an per i tornar, beleu, o beleu pas.

• Lu sití (>fr) de l’AL.
• Lu sití (>fr) de la canditata oficialament desclarada a la candidatura dau pertit societalista per persentar la drecha de la gaucha ; la aima res mai que de se montrar.
• Lu sití (>fr) de l’esditor.

-!-

Autradament, fuguet convidat ad una representaci’ d’una tropelada de teatre. Dins l’invitaci’ i aviá aquela frasòta : daus chippendales qu’an la fe.

Fau pas me’n dire mai per me descidar, emai aquò fuguesse per un quauquaren dinha de la darnièra dama patronessa*, perdon, perque aquò eriá un chause de dama patronessa*, pensatz be que i ‘ní.

La peça es tirada dau repertorí dich « de boulevard »***, ‘laidonc pas de granda intrigua, mas per visar daus chippendales particulats, sa’e far daus esfòrçs, mai-que-mai per la bona causa, aquí paiar la renovaci’ d’una meijon per de las  personas andicapadas.

Paubre dins la sala, que l’entrada es tapissada d’una granda crotz*, dau monde coma ne’n vise màs dins los films, un pauc los dau filme Tati Danielle, mas aquí, brassat per 200. Afè, aver dau ben, tot far per iò conservar, estar « entre-se » fai pas venir la gent meschaents, i a nonmàs que Bourdieu sembla aver rason sus la reproducci sociala chas los eiretiers.

La pèça eriá ben jugada. Viguí entau mon amija* jugar, desempuei lu temps. Jugar la paucha eriá beleu per l’una de las actritz ‘na fòrma d’eisutoire, marchatz saber. Puei arribet Spartacus, jugat per lu mai particulat de la tropelada****. Sens rire, ‘pelatz me Freud còp-sec. Spartacus jugat per ‘na creveta. Me diguí que la publicitat de mon amija eriá beleu ‘na messonja. E d’un còp, veiquí pas lu Spartacus apres far un estripetise, ooooooooooooo pitits, o beleu p’itas, perquè aquò es beleu mai beu per las filhas, p’itas-p’itas, vei-lu-quí apres se desmalinar e restar ne’n calaçon daurat. La pèça ‘vança, puei, un segond, sens vergonha, lu treseme e lu darnier. E la gent, de rire, de rire daus tipes que pertant son lurs amics, mas sem dins un « entre-se » e n’i a pas de geina, màs un pauc de ridicul.

Passí m’etot un bon momint, emai la pèça parlava de sexe, de la misèra sessuala de las filhas, de sexe, daus gais perquè fau be rire de gent que son pas de nòstre monde, ne’n defòra daus quauques clergues de notari presents, en defòra de las vielhas tantas anticaris de Vierzon…

-!-

Passí un bra’e moment, emai fuguessem l’avant jorn de la manifestaci’ ne’n favor de l’inegalitat per los e las celibataris que deven paiar mai d’impòst que los~las maridat~ada~s per causa de la politica familharista daus governs de drecha coma de dreita, sens obludar que los nacionalistes e/o los comunistes son pas par chamjar ‘quò-quí. Ai veraiament dau mau de comprene coma, ‘na vetz passat davant l’autel de la religion republicana, ‘quò se fai que tots drechs creissents.

‘Tenci’, dire aquò, que sei pas per lu maridatge, mesma lu gai oposat au maridatge color de pluèia, estre contre la meringuisaci’ de l’espaci public fai de me un omofòbe, segond Jan-lu-normopate, la mandarina***** nevropata daus comunautarismes nacionaus :

Peut-on être contre le mariage gay sans pour autant être homophobe ?

Non. Il y avait autrefois des pays où Noirs et Blancs ne pouvaient se marier librement. Etait-ce du racisme ? Il y a encore aujourd’hui des pays où les femmes ne peuvent se marier librement. Est-ce du sexisme ? Il y a encore aujourd’hui des pays où les homosexuels ne peuvent se marier librement. Est-ce de l’homophobie ? A toutes ces questions, je répons oui. Trois fois oui.

Flacatau ! Sei copable d’estre omofòbe per lu Carolin Forest de la pensada, copable sens iò saber, o beleu be sens iò voler ; sei beleu be quitament un omofòbe de l’interior, de las vetz.

Coma Cristina Boutin brandisset la bibla dins l’Amassada, tira te d’aquí meschaent omofòbe…

de dire sus lu ton dau Malrau.

‘Laidonc, per far chiar los gigants de la dialectica sillogistica :

• De legir lu Tin sus lu oèb (>fr) de dreita.
• De legir lu bilhet (>fr) de 360° sus l’armada dau salut mai lu sus un omofòbe (>fr), un verai.

-!-

E per ne’n ‘chabar, la rederia de la Tranuja©. Beucòp de libres, v-òc-es, beucòp de libres venduts de 0€10 a 1€00 per amassar un pauc de moneda e pòder ‘chaptar daus libres nuòus dins la libraria militanta. Au mitan de beucòp de basard, trobí daus vielhs romans, de vielhs autors, e daus tresors coma ‘n’enquesta sus « las meijons de rendez-vous dins París » (~1930) o d’enquera un essai sus « lu maridatge poligamic de deman » (1923), un legir progressiu, de segur.

_____

* ma liberalitat dins las miàs ferquentaci’s me perdra.
** ‘na granda mission chas los mai las de l’AL que de condurre lu lumpenproletarier.
*** es pas ‘n’insurta.
**** insistatz pas, pòde pas balhar los noms composats e/o doblament particulats, son beleu daus directors de banca, d’una granda botica… e ilhs, an un eslip pròp
***** la mandarina es la fumela dau mandarin, lu que desempuei de sa tòr d’ivori ‘gaita lu monde pitit.

JGabriel Périot « Lu jorn ganhet sus la nuech »

Aier au ser, ‘ní veire lu noveu filme d’un artiste qu’aime be lu trabalh. Mas, perque i a totjorn un chause per me manhar l’embonilh, quante aime lu trabalh de quauqu’un, fase coma un blocatge e mai d’una vetz, m’entòrne avant de dire quau que siàia au tipe o a la tipessa.

Dau Jean Gabriel Périot, descrubrissí son òbra au cine-club, mai daus corts coma « Gay ? »(2000), « Avant j’étais triste »(2002), « We are winning don’t forget »(2003). Tres films que los dos prumiers son personaus, ‘na fòrma d’autoficci’, mai ‘na tonalitat un pauc de biais faça a la normativitat gaia, lu darnier, es sus los movament sociaus, mai daus eimatges de pertot sus la planeta.

I a las tematicas per parlar de quauqu’un o de son trabalh, i a maitot la faicon de far. Lu prumier es un tesmonhatge filmat, lu second, de las fotografias animadas, lu tresema de las fotòs montadas l’una darrièra l’autra.

Darrier ‘quò, fuguí faça a « Barbares » (2010), un filme mai de las fotografias fixa a la debuta, puei l’acumulaci’ e lu trabalh de copilhatge daus eimatges me fagueten còp-sec trobar duquau eriá lu filme. ‘Queu biais de far es coma ‘na sinhatura. Anguí veire lu siti per trobar d’autres bocins de son trabalh.

Ne’n parlar es malaisat tant lu titre pòt o b’etot far fur, o balhar l’envèia. Dins « Eût-elle été criminelle » (2006), lu filme es montat coma un omenatge a la nacion : l’imne, de la gent, daus curats, daus politiques, daus sodarts ; puei, l’imne se resta qua’iment sus ‘na nòta e es la guerra. ‘na guerra que fila, fila mai sos avions, sos chars, sos defilats, sas armas menanicas per tuar, per gasar, per deportar, per esbolhar una vila, destruïr de las ciutats, d’Orador d’aici Nagasaki ne’n passant per Dresde*.

E puei, es la patz, las campanhas balhan la musica, la gent se ‘musan. E puei, lu montage montra d’autras chausas qu’una balada. Montra las femnas rasadas au lendeman de la guerra. Es òrre. Apres ‘quò tusta dins la testa, de segur. Sem faça a l’istòria, beleu la p’ita mas l’istòria. Sem quitament pas faça a l’istòria mas faça a aquelas femnas. Eu nos pausa au mitan dau monde. Sem gietats dins un bocin dau temps. Es òrre mas es entau que pòdem comprener.

‘Queu trabalh de far dire de las chausas a l’eimatge, autra chausa que son messatge prumier, ‘quò se torna trobar dins « Dies irae, dies illa » (2005). Apres las quauquas nòtas dau començament, un eimatge, dos, tres… un chamin, ‘na rota, una p’ita rota, ‘na granda, ‘na vila. Lu Périot nos trapa per l’epantla e nos mena ente se sòu iò sap.

Es entau qu’eu farja son cinemà. Faça a totas las fotografias que visem tota la jornada, eu nos fòrça de las surtir dau « tots los jorns » per lurs tornar balhar una sinhificaci’. Eu nos mena jurta la finalitat dau nòstre monde, e, ‘quò es fòrça pessimiste, eu amassa daus eimatges de ralhs d’aici Auschwitz Birkenau. Sabe pas se fau quò-quí per prener consciença, mas ‘quò laissa pas sens far brí-brí dins la testa. Entau conhat dins un filme, mai tot ‘quò que sabem de l’istòria, es qua’iment un punt de vuda « nuòu », talament la jurta tomba justa.

• Las autres òbras que son de veire, afè per mon peron, son « 200000 phantoms » (2007), « Entre chien et loup » (2009)**, « Undo » (2005).

Aier au ser, qu’eriá l’avant prumièra dau filme « Le jour a vaincu la nuit ». Un trabalh realisat ne’n preison, aquela d’Orleans, mas aquò poriá estre dins mantas preisons. Coma son los raibes dins ‘na preison ? E veiquí una prumièra faça, una goiata e un raibe sus ‘na plaja au Portugale, ‘na seconda e un goiat, un bocin de ràp, ‘n’autra femna e la mar, un goiat e un fantasme sessau, e d’autres, a un, a tres, a un d’aicí los còps que balha lu cur, lu cur d’una persona dins ‘na preison. Un trabalh beleu un pauc desparrier comparat aus autres, son de la gent que son filmats, qua’iment un documentarí, desparrier e dau mesma biais, quitament de las fotografias talament, ‘na vetz la camerà quilhada, los e las filmat~ada~s botjan p’un piau, l’agach dreit, beleu de legir un papier jaspit sus ‘na paret passat la camerà, aquò iò verem pas. Lu luòc ente son filmats pren ‘na part dins l’eimatge, fòra ‘na vetz o doas, es un luòc monocolor, aquí beige, gris per aquí. Lu sòu que se troba filmat « au mitan » de la preison es lu darnier, ‘queu sus luquau le filme se ‘chaba mai un planh fixe de quauquas minutas sus lu tipe, e darrier se, un gardian qu’intra dins ‘na celula, ne’n sòrt… e la chançon daus bataments de cur.

La serada se ‘chabet sus un bocin de ràp, lu jòune dau filme ne’n es surtit. Me songe que qu’eriá important per se, de iò chantar davant la gent dins la sala, davant son amics, davant sa familha maitot…

Fotografia tirada dau filme, es lu jòune chantor, pichatz l’eimatge o ‘quí (>fr).

• Lu sití (>fr-en) dau Périot per descubrir las autras faças de son trabalh.
• De legir un article (>fr) dau Monde.

E obludetz pas que lu 25 de novembre es la jornada mondiala contra la violença facha a las femnas.

_____

* ‘tenci’ tot es pas dich entau dins lu filme.
** tornat dins Lemòtges, mas es màs per lu perpaus que fau lu veire, pas per aquò.

Douarnenez Vs Chéries-Chéris Vs Orleans

Lu titre dau bilhet es estat raubat au Lestrade , sus son jornalet, aquí (@fr) e per la seguida d’aqueu textonet :

Pour la première fois depuis sa création, il y a 35 ans, le festival de cinéma de Douarnenez s’est ouvert aux questions LGBT. Du 17 au 25 août dernier, la petite ville de pêcheurs a rassemblé un public alternatif autour de thèmes minoritaires aussi divers que les identités de Galice, de Catalogne, du pays Basque, ainsi qu’une sélection pointue de films et de débats autour des minorités sexuelles. Entre régions autonomes, accueil privilégié au monde des sourds et débats sur la prostitution, Douarnenez 2012 était au carrefour de la diversité, la vraie.

o(@!@)o

Per n’autres, d’Orleans, lu festivau de filme LGBTsTiHQ & azerty, sens los sords o los afars de linga, lu festenau se passet i a 15 jorns. Organisat per la volontat de la Cristela dins son associaci’ « D’un bord à l’autre », sití (@fr).

Antan damandí a la Cristela s’i aviá l’esper de visar un jorn un quauquares dau costat de las minoritats de linga que⁰ gai (o b’etot lesbian, trans…), un pauc coma dins Anders (@fr). La responsa fuguet que ‘la es tota sola, ‘la vòu pas bolar dins de las tematicas que son pas las soás. A la vuda dau « boy-cott » dau festivau, de la « girl-cott » mesma, de la part de l’associaci’ gaia ujan, la comprene mai-que-mai. Es un grand mau frances de prener 2 grops de 10 personas e de pas aver ‘n’adici’ mas 20 divici’s¹. Lu mitan associatiu i pard una energia, fòla.

Màs, ujan totjorn, lu diluns apres mon esmangonhadís (@òc-lm) contra la comandanta ne’n chap daus professors despressius, crosa la Cristela e còp-sec :

« Te’n pregue, Madama, programa me “80 jorns” per lu festenau de la davalada e serai gentilh coma las lesbianas ».

La responsa fuguet

« Tu ses màs un tipe qu’apulha sus las pedalas per far ‘vançar la bicicleta de ton cerveu maschiste, tu ses pas pitit, pasmai prince, e, me, sei pas aviatritz, condutritz de camion nimai. Òsta te de mon chamin, fòla dins tos arias, o ‘quò vai ‘nar mau per ton rasteu d’eschina »².

E bè, ne’n parle quand mesma, perque iò prometí, e dins la linga que vòle  :p

Vau passar viste sus la serada « corts » (@fr), la latinitat eriá convidada, veiquí los filmes (dins mon ordonança)(pichatz lu liam per gaitar los filmonets de persentaci’) :

• Ms Thing – Karen X.Tuchinsky – Canadà 2010
• Todo queda en familia – Luis Fabra – Espanha 2010
• Eu não quero voltar sozinho – Daniel Ribeiro – Brasil 2010
• Flyers – Laura Terruso – USÀ 2011
• Bedfellows – Pierre Stefanos – USÀ 2010
• Nubes – Franscisco Boira – Espanha 2010
• Uniformadas – Irene Zoe Alameda – Espanha 2010

Me rende compte que ne’n dise de las connarias, perque lu filme dau Brasil parla d’un goiat ‘vugle, jamai aüròs ‘quilhs lemosins, jamai…

o(@!@)o

Let my people go !

França 2011 1h28  dau  Mikael Buch  avecque  Nicolas Maury, Carmen Maura, Jarkko Niemi, Jean-François Stevenin, Amira Casar, Clément Sibony

 

De que ne’n dire, bon, bon-bon-bon. Un film avecque de l’umor gai, de l’umor jusieu e de l’umor de Finlanda. E v-òc-es, los de Finlanda an de l’umòr. Un filme dròle en defòra dau eròi, l’actor es de desfenestrar còp-sec.

Ruben es jusieu, gai, factor entraupat, maridat ad un de Finlanda, un pauc raubaire… Un pauc perdut, eu s’entorna a París-lu-Marais©-rua-daus-rosiers a la desbuta de las pascas.

Se v’autres atz l’enveia de ‘visar dançar lu Moïse, se v’autres atz enveia de veire ‘na caricatura de mair jusiva, se v’autres atz enveia de gaitar la resulta de l’educaci’ d’una mair dominatrica sus un gente dròle finlandes, fau quò vos dire de que far ?

Lu film ‘pulha sus los travers d’una comunautat l’autra, los trachs son forçats, de segur, mas aquò fai dau ben de rire.

o(@!@)o

Romeos

Alemanha 2011 1h34  de la Sabine Bernardi  emb  Rick Okon, Maximilian Befort, Liv Lisa Fries

 

Aquí pitits, tornem un pauc dins las figuras impausadas d’un festivau, aquò lu pensava a la desbuta. Es v’rai que l’istòria se presenta coma quò :

Lukas, 20 ans, goiat mas pas completament, alaidonc d’enquera considerat coma ‘na filha, un FTM, Femela to Masle.

Es un fòrça bon film màs fau veraiament estre « au fait » de las chausas, concernat per l’embonilh LGBTsTiHQ & azerty, autrament ai un pauc paur que sòus los problemes se montran veire, coma se qu’eriá entieradament de la fauta d’un~a e pas jamai de la responsabilitat d’un monde ente fau tot conhar dins de las tiretas. Per iò dire d’un autre biais, vut de defòra, es la feira au monstre. E pertant, lu film es inteligent, emai partagesse pas tots los punts de vuda.

• Lu sití

o(@!@)o

80 Jorns – 80 Egunean

Espanha 2010 1h45  dau  Jon Garaño e José Mari Goenaga  coma  Itziar Aipuru, Mariasun Pagoaga, José Ramón Argoitia

 

Lu chap d’òbra de la programaci’.

Lu chap d’òbra que vos fau ‘nar veire. Emai siguessetz pas de las vielhas damas, emai fuguessetz pas lesbiana, emai, emai, emai… anatz i per la linga perque ‘la a son importança dedins l’istòria.

Axun vai a l’ospitau per velhar son ancian gendre, dins la chambra, la Maïté festa l’anniversarí de son frair, dins lu comà s’etot. Lu lendeman, ‘la i torna e ‘las tornan se reconeitre d’aici…

Vòle pas contar aquí la fin, ‘queu filme es una meravelha, una bela istòria d’amor. Lu biais de parlar, sens jutjar, dau monde de la companha, un pauc rude, lu monde de las tradici’s, faça au monde daus vilauds, la cultura, ente tot botja tot, queu biais de dire es lu fiu conductor dau raconta.

Dins l’entrevuda balhat dins lu pòste, la comandanta despressiva s’esmaliá contra lu fach qu’un film « espanhou » siguesse mens o pas accessible per causa de la linga. Lu tipe simplifiet lu desbat ne’n disan que « coma los finançament erián basques, la linga dau filme deviá estre lu basque. Los decidors « decentralisats » ‘vián laissats tota la libertat dins l’istòria ». La linga sembla gaire ‘ver geinat quau que siàia a la vuda de la resulta.

E la concluci’ es que ‘na linga quante ‘la es traitada dinhament, respectuasament, quante ‘la es pas mepresada, ‘na linga pòt parlar de tot.

• Lu sití

_____

⁰ « Que » usat entau es un biais d’associar doas chausas, doas personas, doas qualitats ; es de dire aquí : « tant la comunautat~minoritat de linga que la comunautat~minoritat sessuala », o d’enquera « dins ‘na minoritat bessona gaia mai de linga ».
¹ es un proverbi alemand.
² Es per rire, n’autres sem civilisats.

o(@!@)o

E i tòrne un còp de mai perque aquò me fai rire

o(@!@)o

Lu grand ser – Kerven e Delépine

Un film meitat chin, meitat punk, ‘n’enchaison mancada jugada per lu Poelvoorde « not » e lu Dupontel « dead ».

Lu film ‘viá pertant be demarat mai ‘queu punk-a-chin que daissa lu centre vila be propre per ‘nar festar l’anniversarí de la mair, Brigitte Fontaine, que lu gasteu porta de las chandelas artificialas per causa de normalisaci’°. Jurtament, las normas, ne’n visem mai que mai la resulta dins ‘quela zona comerciala bastida au parrier las unas las autras, dins ‘queus lotissaments mai de las pitats meijons bastidas a l’identica las unas las autres, dins ‘quela gent que ‘chaban per semblar tots los uns los autres ad un consomator, aures.

Òrror, ton nom es escrich dins los paneus, los virondeus rotiers que l’usatge fach per un dins lu film es queraque pas dins lu casernet de las chargas e de las deschargas.

Màs ente son-t-ilhs ? Son pus dins las usinas, dins las ‘gleisas, son chas ilhs. Son sòus.

E puei, lu Jpierre, que sa femna sembla pus estre vertadierament a se, se fai virar.

Es ‘quò la debuta de la fin, vau pas iò dire aquí, perquè i a mai d’una legida de la fin, dau film. O be, ‘la es aquela perquè es un film de la societat dau spectacla, e la fin montra nòstra non-volontat a poder chamjar las chausas, eissabanits que sem per la mesma societat dau spectacle ; o b’etot, la fin es entau filmada perquè degun ‘viá pensat ne’n escrire una, de fin. Es un problema dau film, mai d’un còp son daus bocins de scena, jaspits los uns los autres, coma los vargiers traucat per « not » e « dead », ‘na clida, ‘na fenestra e l’una de las melhoras reviras dau film :

Es pas la toá meijon, es aquela de la banca.

Pas pro bon per ne’n far un bon film. Apres, segur, i a de las chausas sus la desumanisaci’ dau monde, aquò a la vuda dau coma son filmats los magasins o d’enquera la gent quante un tipe s’immòla au mitan d’un paradís comerciau, sens obludar la clinhada a « l’insurrection qui vient », ‘la qu’es dins la possibilitat de se far tras faça-colha, segur.

°que cal pas di…

5cm Per Second – Makoto SHINKAI

Takaki mai Akari son daus escoliers dau primarí que l’amor dau legir faguet s’aprueimar. Mas, un jorn, la jòuna goiata remudet d’aici Tochigi – 栃木県 – au nòrd de Tōkyō – 東京. Los dos amics comenceten d’eschamjar de las letras. Quante Takaki pensa s’etot se tirar au sud dau país, sus l’isla de Kyūshū – 九州 , eu vòu veire ‘na darnièra vetz son amija. Un ser d’ivern…

Veiquí per lu darnier de cuberta.

Pitits de pitits, ‘queu dessenh animat ne’n 3 pertidas que lu titre es la vitessa de la davalada daus petalas de cirier, ‘quò es de dire 5 cm per seconda.

Paubres, n’autres, lemosins, trobetem beleu lu clafotís dins lu cirier, mas los japonès, ilhs, i trobeten la poësia. 3 Pertidas per 3 momints de la vita dau Tanaki, p’ita enfança, goiat e beu. 3 Momints dins 3 mòdas, la distança, l’amor e lu temps.

Poësia dins lu texte, emai eu siguesse un pauc neci quauquavetz, es un film d’amor, poësia dins l’animaci’ maitot e aquí pitits, be, coma dire. Las scenas dins las ruas son de las pinturas belas que los sòus petaçons de flors de cirier de passar davant aquelas pinturas son las provas de l’animaci’. Lu rendut de mantas scenas es mai que mai agradiu, subretot dins los detalhs, sens obludar la musica.

E lu trin, paubres, lu trin ente dins la prumièra pertida, lu goiat viatja tras lu Japon – 日本, un grand trin, ‘na gara japonèsa, un autre, las anonças per causa de nèvia, un pitit, un raijon de lutz sus los ralhs, ‘na trompeta, veiquí la mancha intra las veituras dau trin que botja, doas placas l’una sus l’autra, ‘na p’ita lum, e los borilhons defòra, i sem, segur. Tant iò dire, ad aqueu momint, perdí un pauc lu fiau dau raconta davant « l’atmosfèra dau trin » entau dessenhada.

La banda anonça.

Sabetz beleu que los japonès festan los petalas de las flors de cirier, lu hanami, ne’n veiquí ‘na bona chausa de far ‘quela dimenjada.

La chançon dau darnier episodí.

• Lu sití dau film (>jp)

(怒)